Toen de evenementencommissie van onze toerclub met het idee kwam om een Kees Bal Classic te willen organiseren, was ik niet direct enthousiast. Ik vond dat te veel eer en gezien het feit dat mijn wielercarrière al zoveel jaren achter mij ligt een initiatief dat op mijn leeftijd er niet meer toe doet. Maar hoe langer ik erover nadacht en in gedachten terugging naar mijn eerst kennismaking met de wielersport en hoe belangrijk het voor een beginnend sporter is om in aanraking te komen met de wielersport, hoe enthousiaster ik werd. Juist in deze tijd, nu de beoefening van de wielersport onder druk staat kan iedere vorm van aandacht voor onze mooie sport een stimulans zijn voor de jeugd.

Jeugdherinneringen
Ik ging terug in de tijd, dat ik door de wielerkoers in Kwadendamme en de aandacht die er was voor onze Zeeuwse wielerheld Jo de Roo, ik al snel thuis aangaf dat ik wielrenner wilde worden. De plaatselijke voetbal- en handbalvereniging konden mijn interesse niet wekken. En de judolessen in Goes vond ik enkel leuk omdat ik daar op de fiets naar toe kon. Na de koers op het dorp en tijdens de Tour de France organiseerde ik wielerwedstrijdjes, rondjes rond de kerk. Waarbij alle facetten van het wielrennen werden nagebootst. Winnen, verliezen, vallen en boze dorpsgenoten konden mijn enthousiasme niet remmen.

Mee naar koersen in de grensstreek
Dit was ook opgevallen bij onze plaatselijke wielrenner Bert Steenbakker, nu onze nestor van de toerclub (80) die op een gegeven moment bij mijn moeder kwam vragen of ik hem kon begeleiden naar de koersen in voornamelijk België. En zo mocht ik na veel zeuren op mijn 12e op de gewone fiets met zijn rugtas op mijn rug naar de koers. Een wielerwereld werd geopend!! Met de pont over naar Zeeuws-Vlaanderen en dan met meerdere wielrenners en hun begeleiders naar de vele koersen die in de grensstreek werden georganiseerd.

Zelf gaan koersen
Meedoen aan de koers in Kwadendamme op 13-jarige leeftijd was de definitieve start naar de wielervereniging Theo Middelkamp. Dagelijks naar school fietsen was voor mij al een genot en op de terugweg mee met de hardrijders uit Ovezande (Cees Priem) de basis voor de training. Al fietsend door de kronkelweggetjes van de Zak van Zuid-Beveland is tevens de liefde voor dit mooie stukje Zeeland ontstaan.
Het trainingsgebied werd natuurlijk steeds groter en de noodzakelijke kilometers werden veelal gezamenlijk met je voorbeelden, Kees Rentmeester, Wim de Wilde en je leeftijdgenoten op voornamelijk de oude Zeeuwse Rijksweg gereden, daar kwam je elkaar tegen en werd er afgesproken. Langs de woning van Jo de Roo, waar je altijd hoopte dat de garage open zou staan om de fietsen en de wielen te kunnen bewonderen. Een saaie weg om te trainen, maar een traditie waar je aan meedeed en waar je elkaar ontmoette.

Door de Zak
Mijn voorkeur voor de Zak van Zuid-Beveland is altijd gebleven en toen er werd gevraagd hoe moet de Kees Bal Classic lopen, was er maar een antwoord: Helemaal door de Zak. En dat is gelukt, kronkelend door de Zak kunnen we gezamenlijk gaan genieten van mijn
geboortestreek. Door de polders en over de dijken die als getuige tegen de strijd met het water, het typische landschap hebben gevormd. De diverse weeltjes en kreken die herinneren aan de inpolderingen en de oude waterwegen tussen de diverse Zeeuwse eilanden.
En de Zeeuwse wind zal ons zeker uitdagen, maar in goed gezelschap en met een lach op het gezicht gaan we die trotseren. Na afloop van de tocht nagenieten en terugkijken op het rijke Zeeuwse wielerverleden en de mooie resultaten en toekomst van onze huidige Zeeuwse wielergeneratie. Dat alles in ons wielercafé De Oranjeboom, waar we met een “Broodje Bal” en een drankje deze dag met een muzikale (Bal na) omlijsting afsluiten. Een dag vol sportiviteit, sfeer en samenzijn zoals fietsen bedoeld is. Hopelijk tot zaterdag 25 april 2026. Online inschrijven kan nu al.

Met sportieve groet.
Kees Bal